Stel jullie zelf eens voor:

Wij zijn Kevin en Els Buch-Defauw, trotse ouders van 3 fantastische kinderen: Jotan (10), Moshe (5) en Hadasse(0). Velen van jullie zullen ons kennen door onze verbondenheid met het EJV en het Vlaamse jeugdwerk (oa. EJV Tienerkampen, Timo Kids, EJV-bestuur). Kevin is klinisch psycholoog van opleiding en Els is sociaal verpleegkundige.

Jullie gaan werken in Ethiopië. Hoe zijn jullie daar terecht gekomen?

Begin 2011 adopteerden wij Moshe uit Ethiopië. Het afhalen van onze zoon hebben wij gecombineerd met een rondreis door het land. Onderweg werden we enorm geconfronteerd met de armoede. Tijdens een bezoek aan een project voor weeskinderen kwamen we tot de ontdekking dat het project voorzag in de primaire noden van de kinderen: eten en onderdak. Gezondheidsvoorlichting, ontspanning en onderwijs op een manier dat het jongeren aanspreekt werd niet voorzien wegens een tekort aan bronnen en ervaring: een groot contrast met alle initiatieven waar Vlaamse jongeren van kunnen genieten.  In 2011 hebben we niet enkel ons hart verloren aan Moshe, maar ook aan Ethiopië. Zomer 2012 keerden we terug naar Ethiopië voor de periode van 2 maanden. We bezochten als gezin een aantal projecten en baden om Gods leiding bij de vraag of wij voor langere termijn in Ethiopië zouden werken.

De keuze voor Ethiopië is duidelijk, maar voor welk project zullen jullie werken?

Na de zomer van 2012 hadden we echt het verlangen om voor langere termijn te werken in het Mekele Youth Center (MYC). Dit is een bestaand jeugdcentrum in het orthodoxe noorden van Ethiopië. Jongeren kunnen hier komen sporten en bijlessen Engels en ICT volgen. Het MYC wordt gerund door SIM, de grootste zendingsorganisatie in Ethiopië. Dagelijks bezoeken 800 jongeren het MYC. SIM zocht voor het MYC iemand die gezondheidsvoorlichting kon geven en een jongerenconsulent die jongeren kon begeleiden in hun dagelijkse problemen met huisvesting, job, onderwijs, ouders… Als koppel willen we deze twee functies samen invullen. We hopen dat we samen deze nood in het MYC kunnen opvullen.

Wat gaan jullie daar verder nog doen?

Naast gezondheidsvoorlichting en jeugdconsulent willen we in onze vrije tijd ons inzetten voor de bestaande kinderclubs en gesprekgroepjes met jongeren. Hier willen we op een manier dat de jongeren aanspreekt vertellen van hoe groot Gods genade en liefde is..

Wij kennen Ethiopië meestal enkel van de beelden van hongersnoden. Hoe ervaren jullie Ethiopië en zijn bewoners?

Ethiopie kent veel armoede, werkloosheid en gezondheidsproblemen. Maar we hebben ook de andere kant van Ethiopië leren kennen. Ze houden enorm van muziek, zowel traditioneel als jazz. Het eten is er heel lekker. Injerra is het nationale gerecht: een zure pannekoek met stoofpotjes erop. Lekker met de handen eten. Het volk zelf is heel gastvrij. Als je op bezoek komt bij iemand branden ze direct verse koffie voor je en krijg je dat op ceremoniële manier aangeboden samen met popcorn. Ethiopië is dan ook het koffieland.

 Wat zijn de uitdagingen die jullie te wachten staan?

We kiezen ervoor om onze twee zonen thuisonderwijs te geven het eerste jaar. Dit combineren met onze job bij het MYC vraagt veel inzet. We willen ook de lokale taal leren (Tigrinya) en krijgen de unieke kans om dit te doen tijdens het werken met de jongeren. De administratie die de Ethiopische overheid vraagt is nu al een uitdaging voor ons. Hopelijk is deze rond wanneer dit verschijnt en zitten we in Ethiopië.

4 thoughts on “bouw mee

  1. Dringend tijd om jullie voorstelling te updaten hé!!

    “Wij zijn Kevin en Els Buch-Defauw, trotse ouders van 2 fantastische zoontjes en 1 prachtige dochter: Jotan (7), Moshe (3) en Hadasse” (pronk pronk)

    😉

Laat een reactie achter