Project Manna nieuwtjes 04: De eerste vanuit Ethiopië

jotan

 

Onze eerste nieuwsbrief vanuit Ethiopië. Er is al veel gebeurd: we hebben een huisje gevonden. Oriëntatieweekend en veel administratie. Zie je deze mail niet goed?
.

Steun Ons

Manna Kookboek

Ons Project

Friend on Facebook Facebook

Selam

Beste . Op bovenstaande foto zie je onze bagage die we incheckte op 10 september om te vliegen naar Addis Abeba. 17 koffers: al ons hebben en ons houden. Ondertussen is er veel gebeurd en dat proberen we in deze nieuwsbrief neer te schrijven. We bereiden ons voor om binnen een week aan onze taalstudie te beginnen. We bezoeken regelmatig het Mekele Jeugd Centrum om de eerste contacten te leggen en we trachten ons huis op orde te krijgen. Volgende week komt er een groep expat-kinderen helpen in ons centrum. We helpen mee in hun te ontvangen en het organiseren van een kinderprogramma. Ideaal om de werking van het Jeugd Centrum te leren kennen. Veel leesplezier!

Kevin, Els, Jotan en Moshe

P.S.: Selam is een groet in Ethiopië. Elkaar begroeten is hier een ritueel en zeer belangrijk.

De eerste week in Addis Abeba

Na een jaar verlangen en bidden zijn we op 11 september geland in Addis Abeba. Het was die dag Ethiopisch nieuwjaar. Na een nachtvlucht waren we vrij uitgeput, maar toch zijn we bij Ethiopische vrienden gaan lunchen en natuurlijk koffie gaan drinken. Moshe zijn eerste ervaring met de koe was minder positief dan hij gedacht had. ( hij is met zijn schoen in koeien…. gestapt)

Na aankomst in Ethiopië verbleven we in het hoofdkwartier van SIM waar ook een gastenhuis aan verbonden is. Het eten was hier overheerlijk ( lees westers).  Ondertussen moesten we van alles regelen: rijbewijs, extra vaccins (die Jotan totaal niet graag heeft) en auto. Het laatste is nog niet gelukt, maar de rest is wel gelukt.

Het eerste weekend was er een orientatieweekend met al de nieuwe werkers voor SIM. Opbouwend om te netwerken met collega’s-zendelingen. Voor de kinderen was er een kinderprogramma voorzien. Jotan had wat last van de taalbarriere, maar heeft zich toch geamuseerd. Hij heeft zelfs hyena’s gezien. Wij werden ingewijd in de Ethiopische cultuur en de organisatie. Vooral opbouwend was dat we niet mochten vergeten om te kijken naar de bergen. Het is soms moeilijk genieten als je kijkt naar al de armoede en miserie om je heen, maar als je je enkel hier op focust, haal je het niet. We werden uitgedaagd om ook te genieten van de mooie zaken uit Ethiopië. Opkijken naar de bergen waar onze hulp vandaan komt (vrij vertaald vanuit de psalmen).

Een week later vertrokken we vanuit Addis naar Mekele. Een wereld van verschil: een drukke megapolis vs een rustig stadje. 2 miljoen inwoners vs 200000. Het is goed om te zijn waar we de komende jaren zullen werken en wonen. We kijken uit naar wat we hier kunnen doen en hoe we hier kunnen dienen. Kevin

Mekele: huizenjacht, thuisonderwijs, aanpassen.

Salaamno (begroeting aan meer dan 1 persoon, betekent zoiets als sjaloom)Huisje, boompje, beestje… deze week mochten we ons hierop concentreren. Met de Bajaj door Mekele rijden van het ene huis naar het andere, het was een belevenis op zich! Maar onze inspanning heeft vrucht opgeleverd en we hebben een geschikt huis gevonden. Geheel eigen aan de Ethiopische gewoontes moeten er nog een aantal dingen in orde worden gebracht zoals keukenkastjes plaatsen, een eettafel en een kookfornuis, warm stromend water in de badkamer, elektriciteitsproblemen en een klein lek hier en daar, maar ondertussen hebben we al onze intrek in het huis genomen. Ons huis ligt op wandelafstand van het MYC, waar we zullen werken. De Ethiopiërs links en rechts van ons beginnen ons te kennen alsook de winkeltjes in de buurt. De kinderen van de buren spelen graag op straat en spreken ons aan met: Hi, are you fine? Wij antwoorden met ‘salaam’. Do you speak Tigrinia? Tinish, tinish (klein beetje). Dat vinden ze super grappig. Ondertussen is het ijs gebroken en proberen wij hun namen te onthouden☺Op het MYC zijn er heel wat jongeren die ons nog kennen van vorig jaar. Momenteel gaan we er regelmatig langs en proberen contacten te leggen. We genieten ervan om de kinderen te zien spelen en sporten. Hier in Ethiopië is dat (als je voetballen op straat met een bal gemaakt van vodden niet meetelt) echt een uitzondering. Doordat we nog geen kookfornuis hebben moeten we wel uit huis gaan om te eten (op de foto hiernaast zie je ons tijdens een elektriciteitspanne met een gezellig kaarsje). Een leuk gevolg daarvan is dat we daardoor weer in contact komen met de mensen die wonen en werken in de buurt van ons huis. Dat we regelmatig kiezen voor injerra en daarmee dus kiezen om ons in deze cultuur te integreren (spotgoedkoop trouwens) valt in de smaak bij de bevolking en creeërt openheid. De aanwezigheid van Moshe in ons gezin is ook een aanleiding tot gesprekken.

Armoede is een dagelijks gegeven. Kinderen die komen vragen om je schoenen te poetsen, uitgehongerde bedelaars, jonge moeders met hun baby zittend aan de ingang van een restaurant… het is niet moeilijk om te geven, het moeilijkste dat we beperkt zijn in wat we kunnen geven en dus keuzes moeten maken.

Geven doen we met heel ons hart, zowel financieel, als praktisch als geestelijk. Vandaar dat geestelijke input niet uit het oog verloren mag worden. 1X per week komen we met de vrouwen (zendelingen) samen om te lunchen en bijbelstudie te doen. (De mannen doen dat ook trouwens) We zijn bezig in het boek Daniël. Nebukadnezar was een ‘image builder’. Hij liet een beeld bouwen (vermoedelijk zichzelf) dat moest aanbeden worden door de belangrijke mensen in Babylonië. Zo verhief hij zich boven hen en bevestigde daarmee zijn positie. Net als Nebukadnezar zijn wij als mens vaak bezig met ‘image building’ als wij ons anders voordoen dan hoe we werkelijk zijn (of dat nu beter of slechter is). In plaats daarvan is het goed om je bewust te zijn van het feit dat we al een ‘image’ hebben -> wij zijn geschapen naar het beeld van God. Vanuit die zekerheid (en niet vanuit het beeld dat we van onszelf hebben) mogen we elke dag beginnen en in afhankelijkheid van Hem onze taken opnemen.

Sinds deze week zijn we begonnen met thuisonderwijs. Dat gaat eigenlijk heel vlot. Rekenen moet weer wat opgefrist worden maar dat zal  waarschijnlijk heel snel weer in orde zijn. Lezen doet Jotan als de beste en zijn drang naar kennis lijkt onverzadigbaar. Elektriciteit, vulkanen, de ruimte… alles is boeiend. Voor en na de lessen wil hij niets liever dan een boek lezen.

Met een dankbaar hart kunnen we zeggen dat Jotan en Moshe zich heel goed aanpassen. We doen ons best om de nieuwe cultuur met zijn eigen gewoontes en gebruiken te begrijpen en aan hen uit te leggen. Uitgebreid de tijd nemen voor begroetingen is hier een must, relaties zijn het anker van deze samenleving. Samen oefenen we woordjes en klanken. Sommige voedingsmiddelen zijn hier heel lekker en gemakkelijk verkrijgbaar (bv fruit), andere producten missen we wel (bv yoghurt, chocolade…). Gisteren zat er ineens een roofvogel op onze muur, zo dichtbij hebben we nog nooit een roofvogel gezien.

Je leest het: een hele aanpassing maar in de zekerheid dat Hij erbij is.

Els

Financiën

Momenteel kunnen we nog geen update geven van hoeveel procent van onze kosten gedekt zijn door giften. We streven ernaar om 100% dekking door giften en dat is een hele uitdaging, maar we vertrouwen op Hem. Als je meer vragen hebt over de financiële kant van het verhaal mogen jullie ons altijd mailen door hier te klikken. Meer info op onze website: klik hier.

IBAN: BE41 4359 1900 0110 op naam van Tearfund
BIC: 
KREDBEBB
met
 vermelding/mededeling van “Code 25BD Kevin en Els”.

Vrijblijvend kan je ons ook op de hoogte brengen als je ons maandelijks steunt door hier te klikken. Als u jaarlijks 40 euro geeft of meer ontvangt u automatisch een fiscaal attest. Door deze nieuwsbrief te blijven lezen, weet je wat we allemaal kunnen doen door jullie steun.

Kort Kort Kort

Voor de bidders onder jullie:
Dankpunten: ons mooi en gezellig huisje vlak bij het Jeugd Centrum. De goede aanpassing van de kinderen. Geen gezondheidsproblemen.
Gebedspunten: onze zoektocht naar een auto. Het begin van de taalstudie en het vinden van een goede language helper. Dat we een getuige mogen zijn voor onze language helpers en mensen met wie we in contact komen.
Wil je regelmatiger een gebedsbrief krijgen (1x per week) Klik dan hier.


Vergeet ons Manna Kookboek niet. Wij zoeken nog altijd mensen die recepten wil “doneren” aan ons Manna Kookboek. We hebben er momenteel nog te weinig om te publiceren. Klik hier voor meer info.


Wat heeft Jotan ondertussen allemaal al gedaan: veel vers fruitsap gedronken, een teletijdsmachine gemaakt voor zijn vak Geschiedenis, een hond gekregen, zijn haar laten knippen bij een echte Ethiopische Barber (zie foto), veel in een Bajaj rondgereden, veel les gekregen. Stuur Jotan een mailtje op jotan@projectmanna.be.


Wil je ons contacteren, bemoedigen of iets vragen? Aarzel niet en stuur ons een mail op info@projectmanna.be
Je kan ons ook post/pakketjes sturen op Familie Buch, PB 621, Mekelle, Ethiopia.

Copyright © , All rights reserved.

 

Laat een reactie achter